Mieszkam w Norwegii od 10 lat. Głupio mi zapisać się na zwykły kurs, bo co powiem w grupie? Ludzie po roku mówią lepiej niż ja po dekadzie. Im dłużej to odkładam, tym trudniej mi w ogóle zacząć.

Chcę się w końcu nauczyć, ale mam już swoje lata i boję się, że wśród młodych będę najsłabszym ogniwem w grupie. Nie chcę spowalniać innych ani stresować się każdym błędem przy obcych ludziach.

Za kilka tygodni mam ważną rozmowę w pracy. Potrzebuję przygotować się do konkretnych sytuacji i nauczyć się mówić o tym, czym zajmuję się na co dzień. Nie chcę tracić czasu na tematy, które teraz nie są mi potrzebne.

Rozumiem więcej, niż potrafię powiedzieć. Kiedy ktoś zaczyna rozmowę po norwesku, nagle brakuje mi słów i pewności siebie. Chcę w końcu zacząć mówić swobodnie, a nie tylko rozumieć innych.

Za każdym razem stresuję się telefonami, wizytą u lekarza albo spotkaniem w szkole dziecka. Najchętniej poprosiłbym kogoś o pomoc albo przeszedł na angielski, ale wiem, że nie chcę być od tego zależny przez całe życie.

Pracuję na zmiany i w rotacjach. Sztywny grafik kursu to dla mnie wyrzucenie pieniędzy w błoto, bo i tak połowa zajęć będzie kolidować z pracą. Potrzebuję rozwiązania, które dopasuje się do mojego życia, a nie odwrotnie.